czwartek, 1 maja 2014

rozdział piąty.

...nie wiem co we mnie wstąpiło, ale wyszłam z samochodu pozostawiając zdezorientowanego Daniela na przednim siedzeniu. 
Przecież mi się podobał, jednak nie chciałam się mieszać w żaden związek, bo biegi są dla mnie całym światem. Nimi muszę się zająć, a nie lataniem za chłopakami. Otworzył okno i zapytał:
-Ej co jest? Powiedziałem coś nie tak?
-Chyba muszę już iść...- odpowiedziałam Danielowi.
-Ok, odprowadzę Cię do drzwi.
-Nie, nie trzeba.
-Ale...
-Nie ma żadnego ale... cześć, dzięki za spacer.
Sama nie wiedziałam co robię, z jednej strony chciałam z nim być, pragnęłam ciepła, miłości, z drugiej miałam inne plany: osiągnąć coś, piąć się co raz wyżej, poświęcić się treningom. 
Wpadłam do domu, byłam sama, rodzice nie wrócili jeszcze ze spotkania, poszłam do pokoju, zrzuciłam z siebie sukienkę, zmyłam makijaż i weszłam pod prysznic. Ciepłe krople wody powoli ogrzewały moje ciało, delikatnie płynęły, powoli na sam dół. Wyłączyłam myślenie... Relaks to było coś, czego potrzebowałam.Umyłam głowę, zawinęłam włosy w turban i ubrałam swój ulubiony szlafrok. Przeszłam do pokoju, delikatnie rozczesałam włosy, zrobiłam przedziałek i zostawiłam rozpuszczone, żeby wyschły. 
Położyłam się na łóżku i popatrzyłam na zegarek 19:45... Nawet nie wiem kiedy zasnęłam. Spało mi się tak dobrze, a obudziłam się jak mój brat zaczął się tłuc w pokoju obok. Była już 22:00. Zdziwiona, że tyle spałam, wstałam i zwyczajowo włączyłam laptopa, w między czasie zebrałam włosy w kucyka i założyłam pidżamkę. Byłam głodna, więc zeszłam na dół do kuchni. Ania i tata właśnie pili herbatę i siedzieli w salonie. 
-Jak było na obiedzie? - zapytałam.
-No właśnie, jak było? Ładnie to się tak zmyć? - odpowiedział pytaniem na pytanie tata.
-Gdzie poszliście? - zapytała Anna.
-Byliśmy na spacerze, strasznie bolała mnie głowa... Pytałam, jak było - uśmiechnęłam się - więc?
-Więc... Posiedzieliśmy, wypiliśmy kawę, pogadaliśmy, swoją drogą gratulacje kochana, będziesz trenować z najlepszymi na stałe!
-Tak wiem, super po prostu! - wyraziłam swoje zadowolenie - Jest coś do jedzenia?
-W lodówce jest twój jogurt...
-Film się zaczyna, oglądasz z nami? - przerwał Ance tata.
-Niee, wezmę jogurt i pójdę do siebie, miłego oglądania.
Poszłam do lodówki, zabrałam mój ulubiony, własnoręcznie zrobiony jogurt, maliny i jagody, dosypałam granolę i wróciłam do swojego pokoju.
Przysiadłam przy biurku i uruchomiłam laptopa, miałam ochotę z kimś popisać. Weszłam na facebook'a.
W wiadomościach miałam już linka od naszego fotografa ze związku ze zdjęciami z obiadu. Sprawdziłam z ciekawości, wyszły cudownie. Wybrałam jedno z Heidi i dodałam na swojego Fan Page'a. Potem popisałam chwilę z Tomem i poszłam spać.
Obudziłam jakoś o 9:00 dzisiaj nie musiałam iść biegać, bo trener powiedział, że mamy wolne. Treningi zaczynamy w przyszłym tygodniu, wyjeżdżamy na zgrupowanie do Włoch, tam będziemy szlifować formę na Puchar Świata. Tak, w tym sezonie mam zadebiutować... I właśnie w tym momencie, leżąc jeszcze w łóżku wpadłam na genialny pomysł. Wyskoczyłam z łóżka i pobiegłam do salonu, pewna, że tata już nie śpi...
_________________________________________________________

Witam, to chyba mój powrót na bloga, ale czy wielki czy raczej marny to już wy oceńcie. :) Nastąpiły małe zmiany w zakładce kontakt :) Jak Wam się podoba rozdział, wiem trochę krótki. Pozdrawiam, miłego weekendu! <3 

5 komentarzy:

  1. Mówiłam już, że bardzo się cieszę z Teojego powrotu ? W takim razie zrobię to jeszcze raz :D Rozdział fantastyczny, jedynym minusem jest to, że nie jest zbyt długi, ale przecież jakość jest najważniejsza ! Widać, że przerwa bardzo dobrze na Ciebie wpłynęła, pozwoliła Ci nabrać dystansu. Wróciłaś jak myślę z głową pełną pomysłów. Czekam na kolejny. Pozdrawiam :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki :*
      Miło mi, że ktoś się cieszy z tego powodu. Rozdział krótki, ale to z powodu majówki, pisany z doskoku pomiędzy jazdą na rowerze, a rodzinnym grillem. Przede wszystkim miałam już szkic tego rozdziału, ale jednak zmieniłam koncepcję całego opowiadania.

      Pozdrawiam i zabieram się za Twojego bloga <3

      Usuń
  2. Rozdział oczywiście cudny:)
    Postawiając się w sytuacji dziewczyny sama nie wiedziałabym co wybrać. Cóż Daniel nie jest dla niej obojętny a w sumie na bieganiu świat się nie kończy. Może uda jej się pogodzić obie te sprawy? Mam taką cichą nadzieję :)
    Jak sama powiedziałaś masz zamiar nadrobić rozdziały u mnie, cóż pozostaje mi życzyć Ci powodzenia :)
    Wytrwałości w pisaniu nowych rozdziałów i oczywiście mnóstwo weny! :)
    Pozdrawiam i cieszę się, że wróciłaś :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, jeden dzień poświęcę na Twojego bloga, myślę, że się wyrobię i nadrobię :D
      Pozdrawiam ;*

      Usuń
  3. Prowadzisz opowiadanie siatkarskie? Chcesz, aby czytelnicy sami na

    Twojego bloga trafiali, zamiast ich szukać? W takim razie zachęcam do

    dodania bloga do listy siatkarskich opowiadań!


    W podobnym przypadku ze skokami narciarskimi w tle zapraszam na projekt-spis opowiadań ze skoczkami narciarskimi w rolach głównych!

    OdpowiedzUsuń